هم‌زمان با هشدارهای رئیس‌جمهوری آمریکا درباره احتمال اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی در صورت شکست مذاکرات هسته‌ای با تهران، پنتاگون در حال استقرار بزرگ‌ترین آرایش نیروهای دریایی و هوایی آمریکا در خاورمیانه طی چند دهه گذشته است، که شامل دو گروه رزمی ناو هواپیمابر می‌شود.

به گزارش میلیتاری تایمز، کارشناسان می‌گویند گزینه‌های نظامی احتمالی می‌تواند از حملات دقیق به سامانه‌های پدافند هوایی ایران تا عملیات‌هایی با تمرکز بر رهبر جمهوری اسلامی را در بر گیرد. در عین حال هشدار داده می‌شود که جمهوری اسلامی ممکن است برخلاف واکنش‌ سال گذشته پس از حملات آمریکا و اسرائیل، این بار به شیوه‌ای متفاوت پاسخ دهد و زمینه‌ساز گسترش درگیری در منطقه شود.

ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن همراه سه ناوشکن مجهز به موشک هدایت‌شونده از پایان ژانویه در دریای عرب مستقر شده است. این گروه ضربت حدود ۵۷۰۰ نیروی نظامی به منطقه آورده و نیروهای کوچک‌تر شامل چند ناوشکن و سه کشتی رزمی ساحلی را تقویت کرده است. 

دو هفته بعد نیز ترامپ دستور داد بزرگ‌ترین ناو هواپیمابر جهان، یواس‌اس جرالد آر. فورد، همراه سه ناوشکن و بیش از ۵۰۰۰ نیروی دیگر راهی منطقه شود. با این استقرار، حضور دریایی آمریکا به دست‌کم ۱۶ شناور می‌رسد و از ناوگانی که پیش‌تر در دریای کارائیب مستقر بود بزرگ‌تر خواهد شد.

هم‌زمان، تعداد زیادی جنگنده و هواپیماهای پشتیبانی آمریکا نیز در خاورمیانه و پایگاه‌هایی در اروپا مستقر شده‌اند. بیش از ۱۰۰ جنگنده از جمله اف-۳۵، اف-۲۲، اف-۱۵ و اف-۱۶ از پایگاه‌های آمریکا و اروپا به‌سوی منطقه حرکت کرده‌اند. 

تحلیلگران داده‌های پروازی همچنین بیش از ۱۰۰ هواپیمای سوخت‌رسان و بیش از ۲۰۰ هواپیمای باری را در اواسط فوریه در مسیر منطقه و پایگاه‌های اروپایی ردیابی کرده‌اند. علاوه بر این، ۱۲ جنگنده اف-۲۲ به پایگاهی در اسرائیل منتقل شده‌اند. تصاویر ماهواره‌ای پایگاه هوایی موفق السلطی در اردن نیز بیش از ۵۰ هواپیما را نشان می‌دهد که تقریبا همه بخشی از این استقرار نیرو محسوب می‌شود.

همچنین، هواپیماهای پشتیبانی مانند شش فروند هواپیمای هشدار زودهنگام ئی-۳ به عربستان سعودی منتقل شده‌اند که برای هماهنگی عملیات‌های هوایی گسترده اهمیت دارند. پیش از این موج، جنگنده‌های اف-۱۵ئی استرایک ایگل نیز وارد منطقه شده بودند و فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد این استقرار آمادگی رزمی و امنیت منطقه‌ای را تقویت می‌کند. تحلیل داده‌های پروازی در همان زمان نیز ده‌ها هواپیمای ترابری نظامی را در حال حرکت به منطقه نشان داد.

این تحرکات یادآور استقرار تجهیزات دفاع هوایی، از جمله سامانه موشکی پاتریوت، در سال گذشته و پیش از پاسخ احتمالی جمهوری اسلامی به بمباران تاسیسات هسته‌ای بود. چند روز پس از آن حملات، جمهوری اسلامی بیش از ده موشک به پایگاه العدید قطر شلیک کرد.

ست جونز، کارشناس دفاعی در مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، به این نکته اشاره می‌‌کند آمریکا نیروی زمینی قابل‌توجهی به منطقه اعزام نکرده است؛ در حالی که در عملیات «طوفان صحرا» در اوایل دهه ۱۹۹۰ بیش از ۵۰۰ هزار نیروی نظامی و در سال ۲۰۰۳، حدود ۲۵۰ هزار نیرو در عراق مستقر شده بودند. 

به گفته مایکل اوهانلون، تحلیلگر سیاست‌گذاری خارجی و دفاعی در موسسه بروکینگز، با وجود محدودیت‌ها، این آرایش بزرگ‌ترین استقرار نظامی آمریکا در منطقه از زمان جنگ عراق در ۲۰۰۳ است. اگر آمریکا فقط می‌خواست به بقایای برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی حمله کند، می‌توانست مانند جنگ ۱۲ روزه صرفا از بمب‌افکن‌های دوربرد بی-۲ استفاده کند. نیروهایی که اکنون در منطقه مستقر شده‌اند آشکارا برای حمله به اهدافی در داخل ایران و دفاع در برابر اقدام تلافی‌جویانه طراحی شده‌اند.

بهنام بن‌طالب‌لو، مدیر ارشد برنامه ایران در بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها در واشنگتن، گفت همچنان باور بر این است جمهوری اسلامی موشک‌های بالستیکی در اختیار دارد که می‌تواند اهدافی در منطقه را هدف قرار دهد.

او افزود:«جمهوری اسلامی ممکن است تصور کند این اقدام نقش بازدارنده برای ترامپ خواهد داشت، در حالی که در واقع می‌تواند عاملی باشد که رئیس‌جمهوری آمریکا را از یک عملیات محدود به عملیاتی گسترده‌تر سوق دهد.»